Cause and Effect Together

← Library · Natural Philosophy

Cause and Effect Together

Natural Philosophy · Physics Book 2

From his file: CAUSE & EFFECT TOGETHER.doc.

Word doc

CAUSE AND EFFECT TOGETHER

In the twelfth chapter of the Categories, Aristotle distinguishes four senses of before in a certain order. One sense of before is before another in the third sense of before. The third sense of before is in the discourse of reason and to that sense can be reduced in general the sense in which this is before that in our knowing. Since we name things as we know them, the order in naming follows the order in knowing. But after these four senses of before are distinguished, Aristotle points out another sense which is that in which the cause is before the effect. I do not think that this "fifth" sense is fifth in order. Rather I think it is a distant cousin of the second sense which is the sense in which a thing that can be without another, but not vice-versa, is said to be before that other. Aristotle's words there seem more directed to distinguishing it from the second sense than the other senses. Moreover, in the second sense, what is after also depends upon what is before - for the latter cannot be without the former. And sometimes the cause is said to be that which something depends upon for its existence or coming into existence.

In I Physicorum, Lectio I, n. 5:

Per hoc autem quod dicit principia aut causas aut elementa, non intendit idem significare.

Nam causa est in plus quam elementum; elementum enim est ex quo componitur res primo et est in eo, ut dicitur in V Metaphys.,sicut litterae sunt elementa locutionis, non autem syllabae:

causae autem dicuntur ex quibus aliqua dependent secundum suum esse vel fieri;

unde etiam quae sunt extra rem, vel quae sunt in re ex quibus non componitur res primo, possunt dici causae, non tamen elementa.

Principium vero importat quendam ordinem alicuius processus; unde aliquid potest esse principium, quod non est causa: sicut id unde incipit motus est principium motus, non tamen causa; et punctum est principium lineae, non tamen causa.

But what is before in the second sense of before is not before in the sense in which a cause is before the effect if we understand that the cause gives rise to the effect or that the existence of the effect follows from the existence of the cause

In II Physicorum, Lectio X, n. 240:

Necesse est autem quatuor esse causas.

Quia cum causa sit ad quam sequitur esse alterius, esse eius quod habet causam, potest considerari dupliciter:

uno modo absolute, et sic causa essendi est forma per quam aliquid est in actu;

alio modo secundum quod de potentia ente fit actu ens.

Et quia omne quod est in potentia, reducitur ad actum per id quod est actu ens; ex hoc necesse est esse duas alias causas, scilicet materiam, et agentem qui reducit materiam de potentia in actum.

Actio autem agentis ad aliquid determinatum tendit, sicut ab aliquo determinato principio procedit: nam omne agens agit quod est sibi conveniens; id autem ad quod tendit actio agentis, dicitur causa finalis.

Sic igitur necese est esse causas quatuor.

Sed quia forma est causa essendi absolute, aliae vero tres sunt causae essendi secundum quod aliquid accipit esse; inde est quod in immobilibus non considerantur aliae tres causae, sed solum causa formalis.

In V Metaphysicorum, Lectio VI, n. 827:

Postquam Philosophus distinxit nomina, quae significant causas, hic distinguit nomen quod significat aliquid pertinens ad orationem causae; scilicet necessarium.

Causa enim est ad quam de necessitate sequitur aliud.

In V Metaphysicorum, Lectio I, n. 751:

Sciendum est autem, quod principium et causa licet sint idem subiecto, differunt tamen ratione.

Nam hoc nomen principium ordinem quemdam importat;

hoc vero nomen causa, importat influxum quemdam ad esse causati.

But this raises the question whether cause and effect are always together as in the example of cause and effect in the twelfth chapter of the Categories. Are cause and effect relative and, like double and half, must exist always together? It might seem that as nothing can be double if something else is not half at the same time, so it might seem that nothing can be called a cause without an effect at the same time.

But the following text raising some questions:

In II Posteriorum Analyticorum, Lectio X, n. 505:

...considerandum est quod, quia in motu necesse est considerare prius et posterius, in causis motus est accipere causam et causatum se habere secundum prius et posterius. Sicut patet quod causa agens naturalis movendo perducit ad suum effectum: et sicut per totum motum perducitur mobile ad terminum motus, ita per primam partem motus perducitur ad secundam, et sic deinceps. Unde sicut motus est causa quietis consequentis, ita prima pars motus est causa subsequentis, et sic deinceps.

Et hoc indifferenter sive hoc consideretur in uno mobili, quod movetur continue a principio usque ad finem; sive in diversis mobilibus, quorum primum movet secundum, et secundum tertium. Et licet simul dum primum movens movet, primum motum moveatur, tamen primum motum remanet movens postquam desiit moveri, quo movente simul movetur secundum mobile. Et ita successive moventur mobilia, quorum unum est causa motus alterius, sicut de his quae proiiciuntur manifestat Philosophus in VIII Physic.

Per hunc ergo modum contingit quod causa non est simul cum eo cuius est causa, in quantum prima pars motus est causa secundae, vel primum motum movet secundum.

Quamvis autem motus in suis partibus successionem habet, tamen simul est cum causa movente. Simul enim dum movens movet, mobile movetur, eo quod motus nihil est aliud quam actus mobilis a movente, secundum quem movens dicitur movere et mobile moveri.

Et multo magis in his quae sunt extra motum, oportet causam simul esse cum suo causato; sive accipiatur aliquid ut terminus motus sicut illuminatio aëris simul est cum solis exortu, sive aliquid accipiatur in his quae sunt penitus immobilia, et in causis essentialibus, quae sunt causae ipsius esse.

In V Physicorum, Lectio IX, n. 731:

Et dicit quod motui qui est ex sanitate in aegritudinem, opponitur quies quae est in sanitate; quia irrationabile esset quod quies quae est in sanitate, opponeretur motui qui est ex aegritudine in sanitatem.

Et hoc sic probat: quia eius motus qui est in ipso, id est ad aliquem terminum, status in eodem termino est magis quietatio, idest eius consummatio vel perfectio, quam quod ei opponatur.

Et quod quies in termino ad quem sit perfectio motus, patet per hoc quod simul fit illa quies cum motu: quia ipsum moveri ad terminum est fieri quietem. Unde cum motus sit causa illius quietis, non potest ei opponi, quia oppositum non est causa sui oppositi.