← Library · Logic of the First Act
Predicaments in General
Logic of the First Act · Categories
From his file: PREDICAMENTS IN GENERAL.doc.
PREDICAMENTS IN GENERAL
Aristotle considers each of the ten genera of categories, but in detail only the first four. The reason for this is that they are about names said of substance by reason of what it in it. And these are the most important in reasoned out knowledge of things. And logic is ordered to getting knowledge of things. In geometry and arithmetic, we consider quantity and figure and toward something; for example, the Pythagorean theorem. In ethics, we are concerned with habits or dispositions. In the wisdom of nature and in first philosophy, we are concerned with the first four. For example, the soul is in substance and its powers in the second species of quality. And wisdom or first philosophy is mainly about substance, as we can see in books four, seven, eight and twelve of the Metaphysics.
In each of the chief four, he considers what is in there in some way and then the properties. But as regards the first, in quantity and quality, he distinguishes the species immediately under the genus (and in quantity, he subdivides these). But in substance, he distinguishes between first and second substance which is not a distinction of species, but more of names. And in toward something, he defines toward something twice, the second definition being a correction of a defect in the first. Why these differences?
Further, when enumerating the genera of categories in order, both in Chapter Four and in the Places (Topics), he gives quality before toward something, but here in the middle part of the Categories, he considers toward something before quality. (Compare with Porphyry in the Isagoge.) Why these two orders?
The following text casts light upon the position of the genus to have between those based on place and time and to act upon and undergo.
Summa Theologiae, Prima Secundae, Q. 49, Art. 1, corpus:
...hoc nomen habitus ab habendo est sumptum. A quo quidem nomen habitus dupliciter derivatur: uno quidem modo, secundum quod homo, vel quaecumque alia res, dicitur aliquid habere; alio modo, secundum quod aliqua res aliquo modo se habet in seipsa vel ad aliquid aliud.
Circa primum autem, considerandum est quod habere, secundum quod dicitur respectu cuiuscumque quod habetur, commune est ad diversa genera. Unde Philosophus inter postpraedicamenta habere ponit, quae scilicet diversa rerum genera consequuntur; sicut sunt opposita, et prius et posterius, et alia huiusmodi.
Sed inter ea quae habentur, talis videtur esse distinctio, quod quaedam sunt in quibus nihil est medium inter habens and id quod habetur: sicut inter subiectum et qualitatem vel quantitatem nihil est medium.
Quaedam vero sunt in quibus est aliquid medium inter utrumque, sed sola relatio: sicut dicitur aliquis habere socium vel amicum.
Quaedam vero sunt inter quae est aliquid medium, non quidem actio vel passio, sed aliquid per modum actionis vel passionis, prout scilicet unum est ornans vel tegens, et aliud ornatum aut tectum: unde Philosophus dicit, in V Metaphys., quod habitus dicitur tanquam actio quaedam habentis et habiti, sicut est in illis quae circa nos habemus. Et ideo in his constituitur unum speciale genus rerum, quod dicitur praedicamentum Habitus: de quod dicit Philosophus, in V Metaphys., quod inter habentem indumentum, et indumentum quod habetur, est habitus medius.
Si autem sumatur habere prout res aliqua dicitur quodam modo se habere in seipsa vel ad aliud; cum iste modus se habendi sit secundum aliquam qualitatem, hoc modo habitus quaedam qualitas est: de quo Philosophus, in V Metaphys.., dicit quod habitus dicitur dispositio secundum quam bene vel male disponitur dispositum, et aut secundum se aut ad aliud, ut sanitas habitus quidam est. Et sic...habitus est qualitas.
--------------------------------------------------------------------------------------------- Scriptum Super Lib. IV Sententiarum, Distinctio XVII, Quaest I, Art. V, Ad tertiam quaestionem:
...triplex est modus formarum.
Quaedam enim formae sunt quae recipiunt magis et minus secundum elongationem a contrario et secundum accessum ad causam propriam, sicut albedo. Et ideo talis forma etiam successive in subjecto recipitur; et postquam recepta est intenditur et remittitur.
Quaedam autem forma est quae non recipit magis nec minus, neque sic neque sic; quia impositio [introductio?] ejus est in indivisibili, sicut forma substantialis. Et talis forma neque recipitur successive in subjecto, neque intenditur neque remittitur postquam suscepta fuerit.
Quaedam autem forma medio modo se habet; quia non recipit magis aut minus secundum elongationem a contrario eo quod nullo modo cum suo contrario commiscibile est, et in hoc convenit cum forma substantiali; sed tamen suscipit magis et minus secundum accessum ad suam causam: sicut patet de luce. Et ideo talis forma non recipitur successive in subjecto, sicut nec forma substantialis, sed tamen postquam inest, potest intendi et remitti, sciut forma accidentalis contrarium habens